Dag 21 - van Mantova naar Crevalcore

Dag 21 - 8 juni 2024 - van Mantova naar Crevalcore

85,2 km 470 hm

Lieve vrienden,

Eerst de regen en nu de hitte! 

Mijn dag begon goed, een leuk ontbijt met mooi uitzicht op het historisch plein van Mantova. Ik probeer op tijd te vertrekken om de hitte wat voor te blijven. Ik mag zeker niet vergeten me goed in te smeren en de drinkbussen mee te nemen die ik gisteravond goed gevuld in de frigo heb gezet. Na het dagelijks ritueel van inpakken en fiets optuigen ben ik om kwart na negen onderweg. De terrasjes aan het plein zitten al vol, er heerst een ontspannen sfeer : zaterdag!

Ik ben vrij snel uit het stadje en kan een mooi aangelegd fietspad volgen. Zou het meezitten vandaag met fietspaden en bewegwijzering? Eerste oponthoud na amper 5 km. Ik kan al rechtsomkeer maken. Fietspad gewoon afgesloten. Er zit niets anders op dan helemaal terug en een nieuwe route zoeken. Dan maar via de gewone weg tussen het verkeer.

Toch kom ik op zeker moment wel op een heel erg mooi fietspad langs het water. Het is er rustig en mooi, wel warm. Hazen rennen in het veld, bever (ik vermoed dat een bever is) zwemt in het water. Het asfalt is perfect. Hier kan ik genieten, hopelijk gaat het zo verder.

Ik volg de EV 7 route blijkbaar. Het gaat met horten en stoten. Het ene moment is het pad een biljartlaken, enkele km verder is het een karrespoor. Bij het karrespoor haak ik af en kies voor de autoweg. Ik word er onnozel van van altijd die alternatieve routes te zoeken. Daarbij komt nog dat door de felle zon de route moeilijk of niet te zien is op mijn scherm tenzij ik een goede schaduwplek vind, maar die zijn heel zeldzaam. Ik probeer met mijn handdoek een tentje te bouwen om goed te kunnen zien. Dan kom ik aan de Po. Dit moet ik toch even vastleggen. Een meisje in korte broek en topje met een linnen opengespreid hemd komt aangereden. Mooi hé. Julia komt uit de Dolomieten en maakt nu een tour door Italië. Ze is pas terug uit Australië waar ze vijf jaar gewerkt heeft. We zetten ieder onze weg voort. 

Het rijdt fijn langs de Po en de weg is goed. Te goed, want ik mis een afslag omdat ik de route niet goed zie, dus weer maar extra kilometers. Het kan niet op vandaag!

Dorst, dorst…mijn drinkbussen zijn leeg. In tegenstelling tot gisteren, waar ik om de haverklap water kon kopen, kom ik vandaag weinig of niets tegen om water te kopen. Eenzame huizen , ofwel vervallen krotten, ofwel chique huizen helemaal met hekken afgesloten, is het enige wat ik tegenkom onderweg. Hier en daar probeer ik toch te zien of er iemand thuis is om water te vragen…niets. Dan zie ik in de verte een kerktoren, daar moet toch een dorpscentrum zijn en hopelijk een café of een winkeltje, denk ik hoopvol. Jawel, aan Bar Tabaccheria Da Fono koop ik water en vul mijn beker. Niets te vroeg.

Mijn weg zet ik verder via de ‘ciclovia del sole’.

Het is nog 20 kilometer, het is warm. Nog wat bijsmeren en drinken.

De weg is eenzaam, een eindeloos fietspad langs de spoorweg en ik begin de kilometers af te tellen. Nog 15 kilometer, ok, van Hengelhoef naar huis. Nog 12 kilometer, naar onze Jan, Nog 8 kilometer, koerselkappelleke naar huis, Nog 4 kilometer, naar de grote baan op en neer…Eindelijk arriveer ik aan mijn hotelletje.

Het is goed geweest, het is half vier en het is 32°. 

Mijn kamer heeft airco! Dat is een fameuze meevaller. Goed uitrusten is nu de boodschap.

Mijn Fietsbroek zal deze keer niet ontsnappen. Mijn fiets? Dat ze hem maar niet meenemen naar de wasserij.

Voor het eerst eet ik pizza sinds in ik Italië ben. Hij heeft me heel goed gesmaakt.

Ik heb minstens 12 tot 15 kilometer te veel gereden vandaag. Hopelijk gaat het morgen vlotter.

Mijn geplande rit is 47 km, van Crevalcore naar Sasso Marconi. Even wat rustig aan doen want daarna heb ik nog wat heuveltjes te beklimmen.

Dikke kus allemaal,

Slaapwel 

Reinhilde