Dag 5 van Konz naar Saarlouis

Dag 5 - 23 mei 2024 van Konz naar Saarlouis

61,3 km - 520 hm

Goede avond lieve vrienden,

De meesten onder jullie zullen al wel gelezen hebben dat de weergoden helemaal aan mijn kant stonden vandaag. Géén één druppeltje onderweg. Zalig!

De zon straalt als ik gepakt en gezakt vanaf mijn hotelletje in Konz kan vertrekken voor dag 5. De buienradar ziet er niet slecht uit, dus ik vertrek met goede moed. 

Sinds dag drie heb ik af en toe een knellend gevoel van mijn rechter schoen. Geen blaar te zien, huid is ok maar wat drukpijn op mijn achillespees. En vandaag is dat niet beter, hopelijk gaat het me geen parten spelen.

Het is een mooi traject dat ik vandaag mag rijden, de Saar steeds in mijn nabijheid. Het zou mooi en idyllisch moeten zijn maar de wateroverlast van de voorbije dagen heeft heel veel verwoest. Overal slijk en modder, puin van takken, struiken en bomen die het niet gered hebben. Het water heeft ernstige ravage aangericht. Een dame die me voorbij fietst terwijl ik een foto neem stopt even voor een praatje. Ja, het was heel heftig het voorbije weekend, alles, maar dan ook alles kapot. Gelukkig geen doden zegt ze. Ik schrik, was het dan zo erg? Echt wel, weet ze te vertellen maar nu is gelukkig alles voorbij en iedereen werkt hard om alles op te kuisen. Ze hebben het inderdaad goed gedaan, die Duitsers want als ik alsmaar verder langs de Saar vordert valt me op hoe ze het fietspad al zo goed geruimd hebben. Niet overal even netjes ( zal van het plaatselijk bestuur afhangen zeker?) maar zeer goed aangeduid en omleidingen voorzien! 

En het weer blijft mooi! Het is zalig om af en toe eens van de fiets te kunnen maar de bankjes langs de route zitten meestal nog onder de modder. Het is half één als ik er toch een vind langs de waterkant dat niet te vuil is en eet met veel smaak het broodje op dat ik vanochtend van het ontbijt heb meegesmokkeld. Jammer dat het water zo bruin ziet en dat er nog veel smurrie meedrijft. Hier terugkomen op een mooie zomerdag.

Daarna gaat de route een beetje landinwaarts en kom ik….😨….trappen tegen! Welgeteld 16 trappen die ik met mijn fiets naar beneden moet. Superblij dat het niet regent. Goed nadenken, hoe pak ik dit aan? Een andere route? Hmm, geen optie, zou me teveel km kosten. Mijn fiets is zwaar, kan ik dat? Bagage demonteren…fiets alleen naar beneden…bagage terug erop? Heel in de verte staat een ouder koppel te kijken maar komen niet dichterbij. Ik waag het erop…de eerste trede……beide remmen dichtgeknepen, af en toe even lossen…oef, eerste trede gelukt. Tweede trede…derde trede….even op adem komen, het gaat me lukken als ik geconcentreerd blijf en me niet mistrap. Uiteraard is het me gelukt want anders konden jullie dit verhaal nu niet lezen. Het heeft me wel wat energie gekost en voel de spanning in mijn schouders. Blij dat het niet regent!

Tegen half twee kom ik zonder verdere problemen op mijn bestemming aan. Mijn fiets is erg vuil maar de receptionist maakt er geen punt van en mag gewoon mee naar binnen. In het halletje zal die overnachten want ze vinden hem te zwaar om hem in de kelder te stallen. 

De douche is heerlijk en om iets na twee lig ik lang uitgestrekt op het zachte bed. Misschien een middagdutje doen?

Rond vijf uur ga ik het stadje in, opzoek naar een hoesje voor mijn stuurtas want die groene plastic zak is echt geen zicht, en een restaurantje om iets te eten. Saarlouis is best een deftig stadje. De geur van koffie brengt me in een zaak waar links koffie wordt geschonken, koeken, taarten en koffie wordt verkocht. Rechts allemaal outdoor materiaal. Wat een toeval. Ik vind precies wat ik zoek, een regenhoesje voor mijn stuurtas. ✅ 

Ik wandel verder, opzoek naar een gepast eetgelegenheid en ….het begint te regenen! Schuilen dus, genoeg keuze deze keer. De bui duurt gelukkig niet lang. 

Terug op mijn kamertje maak ik me toch zorgen over die pijn aan mijn achillespees. Die is helemaal gezwollen, voelt stijf en hard. Ontsteking? Toch eens mijn dokter raadplegen.

Dat was het voor nu lieve vrienden. Morgen naar Voellerdingen 67 km

Nogmaals dank voor alle lieve en bemoedigende berichtjes, ze zijn van goudwaarde voor mij.

Kus,

Reinhilde