Dag 2 - 20 mei 2024 - Epen naar Nidrum

Dag 2 - 20 mei 2024 van Epen (NL) naar Nidrum (BE). 76,3 km - 1070 hoogtemeters

Wat een dag was dat!! Afgezien, boos, vertwijfeld, pijnlijk, ….moet ik doorgaan?

De dag begint goed, lekker ontbijt in ‘De Smidse’ en ik krijg een lunchpakket mee. De dame aan de receptie wens me goede reis, haar zus heeft een aantal jaren geleden ook de trip met de fiets naar Rome gedaan. Ze roept me na : pittig hoor die trip! Ik denk bij mezelf :” ik ben al naar Santiago gefietst, dat was ook pittig!”

En dan begin ik eraan, de navigatie op punt, wat wolken in de verte maar het is droog. Iemand die ‘ klein Zwitserland ‘ een beetje kent want daar bevind ik me blijkbaar. Het is er prachtig mooi, maar die bergjes op en bergjes af…niet normaal! Ze zijn extreem steil ( althans mijn ervaring). In een mum van tijd trap ik niet alleen op mijn trappers maar ook op mijn adem. De eerste 25 km zijn super zwaar ( ik moet er dan nog meer dan 50) en de moed zinkt me in de schoenen. Dit kan ik nooit volhouden! Ik ben boos op mezelf, zo ongetraind hier aan beginnen is eigenlijk onverantwoord. Ik twijfel zo sterk of ik zelfs deze dag wel goed doorkom, zwijg stil tot in Rome want ik moet nog door het ‘echte’ Zwitserland. 

Als alles zowat tegenzit, de benen verzuurd zijn en de twijfel toeslaat, gaan de hemelsluizen open. Niet een beetje druppelen, stortregenen! Gelukkig vind ik snel een schuilplaatsje. Daar ben ik niet alleen want er zijn veel fietsers onderweg. Als de regen vermindert vertrek ik terug want de buienradar weet van geen opklaring, geeft continu regen. Maar de route is milder voor mijn benen, stevige klimmen ben ik niet meer tegengekomen. Op zeker ogenblik komt het zonnetje toch even piepen en ik heb hoop verder droog op bestemming aan te komen. Tarara….Mijn navigatie zegt nog 6 km en de hemelsluizen gaan weer open. Als een verzopen kat komt ik aan bij mijn gastvrouw, ze vindt me er zielig uitzien en verontschuldigd zich voor haar Duits. Ik vraag of ze liever Frans of Engels spreekt. Nederlands of Pools zegt ze. Makkelijk zat.

Mijn fiets mag achter slot en grendel en ik krijg een kamer op het tweede. Mijn benen doen zeer, mijn rechter dij brandt, mijn schouders en nek zijn verkrampt maar ik moet toch met mijn bagage die trappen op. De kamer is helemaal top en ik lig uitgeteld op mijn bed na de douche. Wat was dat afzien maar ik heb het gered.

Mijn gastvrouw heeft in het keukentje een lekkere kom soep voor me klaargezet, heb ik verdiend zegt ze.

Nu de nodige ontspanning vinden voor mijn benen en nek en hopelijk een goede nachtrust.

Reinhilde