Dag 10 van Wolfach naar Aixheim

Dag 10 - 28 mei 2024 - van Wolfach (DE) naar Aixheim (DE)

52,3 km 890 hm

Lieve IKO vrienden,

Wat een dag !! Een fantastische route door het zwarte woud met steile hellingen, dus puffen en blazen, maar o zo mooi. Ook de weergoden waren me gunstig en dat maakt het af.

Ik krijg vanochtend hetzelfde ontbijt als gisteren aan hetzelfde tafeltje. Op identiek dezelfde plaats zitten dezelfde drie mensen als gisteren. Groundhog day? ( Voor de filmliefhebbers)

Mijn fiets zadel ik op tussen de motoren die blijkbaar bij het gezelschap horen dat aan de ontbijttafel zat. Het is een groep motorrijders die een toer door het zwarte woud maken. Ze zijn met meerderen en zullen verzamelen aan de toeristische dienst. Hopelijk hoeven ze geen stempel.🫢

Het is frisjes (13°), weinig of geen bewolking, toch maar mijn fleece aan. Al snel verlaat ik het dorpje via een mooi geasfalteerd fietspad. Ik voel me in mijn nopjes op de fiets, alles zit precies wat mee vandaag. Mijn achillespees is rustig, de benen voelen goed en het zitvlak is ook ok. Mijn fietstocht naar Santiago de Compostela twee jaar geleden leerde me dat ik mijn zitvlak goed vettig moest houden, dat heb ik dus van dag 1 gedaan. Met succes blijkbaar, hoop dat het zo blijft.

Blijkbaar moet ik toch via een vrij drukke weg, er is veel verkeer. Het fietspad ligt het ene moment op het trottoir vlak aan de weg, even verder is het dan weer gescheiden met een graskant. Voorzichtig blijven dus.

Het blijft droog maar wolken en zon maken er een spelletje van….als ik het warm heb met mijn fleece en hem wil uitdoen, komen er weer wolkjes drijven en heb ik het koud. Fleece aan, fleece uit…Het deert me niet dat ik dikwijls van de fiets moet , liever 20 keer voor mijn fleece, dan 1 keer voor een regenjas!

De eerste 20 km gaan gestaag lichtjes omhoog, maar het blijft fijn fietsen. Dan komt de klim naar Schramberg! Die is wel de moeite hoor! Een voorsmaakje voor de alpenpas die ik over een dag of vijf voor de kiezen krijg?

Goed geconcentreerd blijven want mijn snelheid is laag, ik zwalp geregeld over de weg zonder dronken te zijn. Er is geen fietspad, het gewone verkeer is vlakbij. Gelukkig is er niet zoveel verkeer op dit stuk en de automobilisten houden rekening met mijn trage vooruitgang. Danku! Als ik de top bereikt heb moet ik echt wel uitblazen en op adem komen. Mijn hart gaat tekeer, en ik blijf een hele tijd nahijgen. 

Ik kom daarna nog door kleine dorpjes, maar het fietspad loopt voornamelijk naast een grotere weg door het dal. Mijn ritme heb ik vrij snel teruggevonden al gaat het voortdurend op en neer waardoor ik geregeld van versnelling wissel en de batterij ook zijn werk laat doen. Lang leven de technologie, er zonder zou ik dit avontuur nooit kunnen afmaken.

Ik heb nog een wortel om op te kauwen, heerlijk onderweg, het sap lest voor een stuk mijn dorst. De vijgen die ik gisteren in het kleine buurtwinkelje kocht smaken heerlijk en geven me energie. Het is nog maar net 12 uur geweest en ik ben er bijna. Heel tevreden over mijn prestatie vandaag begin ik aan de laatste 2 km, nog even freewheelen en dan de beentjes laten rusten. 😲😲😲😲😲

Hier had ik echt niet op gerekend ! Helling 18% 😳😳😳😳

En het ziet er niet naar uit dat het naar beneden is.

Ik verzamel al mijn moed en begin er aan. Kleinste versnelling, de motor en batterij op maximale ondersteuning…..en trappen maar. 

Amai dit is steil, maar ik blijf trappen. De verleiding om af te stappen en te voet te gaan is groot maar ik wil niet afgeven. Mijn hart Binst bijna uit mijn borstkas, mijn longen staan op springen en mijn dijen branden als hel. Nog even, nog even, ik ben er bijna, blijven trappen, niet afgeven, niet afgeven…..😵‍💫😵‍💫😵‍💫. Ik ben er!!!

Het is 1 uur als ik aan mijn hotelletje kom maar kan er pas om 4 uur terecht. Mijn aanvraag voor vroege check-in werd ‘denied’. Het is een zelf incheck hotel, dus niemand aanwezig. Ik fiets wat door het dorpje ( cooling down na gedane inspanning), er is niets, maar dan ook niets te beleven. Dan maar naar de kerk en die is gelukkig open. Ik zet mijn fiets buiten het zicht en eet mijn broodje op in de kerk waar ik rustig kan uitblazen en bekomen. En een danku voor veilige aankomst.

Als ik net buitenkom om van drinkbus te wisselen spreekt een vrouw me aan. Even pauze vraagt ze? Ik leg uit dat ik op mijn kamer wacht en van de kerk gebruik maakte om te rusten. Dan maak ik een koffie voor jou zegt ze en neemt me mee naar de parochiezaal vlak aan de kerk waar een collega van de parochie aan een bureeltje met administratie bezig is. Er ontstaat een leuk gesprek met Margarethe en Caroline. Uiteraard heb ik het ook over India. De parochiepriester is een Indiër uit Kerala. Margarethe had al de kans om India te bezoeken. Mijn koffie smaakt goed en als het drie uur is krijg ik bericht dat mijn kamer beschikbaar is. Dag dames, dank voor de koffie en de babbel!

Mijn kamer is prima, de douche weeral heerlijk. Echter geen maaltijd vanavond maar een soepje uit de automaat. Ik heb nog een appel en vijgen. 

Vermoeiende dag maar heel tevreden.

Slaapwel,

Tot morgen,

Kus,

Reinhilde