Dag 11 van Aixheim naar Dettingen

29 mei 2024 - Überlingen, Duitsland

Dag 11 - 29 mei 2024 - van Aixheim ( DE) naar Dettingen ( DE)

74,7 km 840 hm

Goede avond beste vrienden,

Ik kon de slaap niet vatten gisteravond. Geen idee waarom. Het bed lag goed, de kamer kon ik prima verduisteren, de temperatuur was aangenaam maar de slaap wou niet komen. Niet moe genoeg? Onmogelijk na de inspanning van de dag. Of was ik net iets te diep gegaan qua inspanning? Het wordt 12 uur, 1 uur, 2 uur…ik woel, draai en keer…De lege maag dan misschien?

Slaapdronken sta ik op om half acht. De weersvoorspelling voor mijn traject is gunstig wat regen betreft tot een uur of twee, drie. Mijn navigatiesysteem (komoot) geeft aan dat het een zware route is. Tijdig vertrekken is dus de boodschap. Er is geen ontbijt voorzien, dus daar verlies ik geen tijd aan. Om negen uur zit ik op de fiets. De fleece heb ik nodig want het is wat kil en er waait een windje. In het kleine winkeltje in het dorp koop ik twee pistoletjes, een banaan, een peer en een pakje smeltkaasjes als lunchpakket voor onderweg. Vrij snel vind ik een bankje waar ik rustig ontbijt. Ik voel dat ik het rustig aan zal moeten doen vandaag, mijn spieren hebben een kater van de inspanningen van gisteren vermoed ik want mijn lijf kraakt langs alle kanten. Terug op de fiets probeer ik de juiste kadans te vinden in het glooiend landschap. Werken aan de overweg doen me een stukje terug rijden om weer op het rechte pad te geraken. 

Dan gaat de weg weer gestaag omhoog en moet ik versnelling, batterij en kadans aanpassen om niet in het rood te gaan zoals gisteren. Toch moet ik halverwege de klim even van de trappers om te bekomen. Gulzig grijp ik naar mijn drinkbus, dorst! Tijd nemen voor mijn appel? Goed idee. 

Na de klim kom ik op een plateau, het is er mooi, het weer nog steeds goed. Zou ik de fleece uitdoen? Niet doen, ik mag door het bos maar daar bereiken de zonnestralen me niet. Ik heb goed gezweet tijdens de klim, ik wil geen verkoudheid oplopen door de kille wind die is komen opzetten. Als ik het open veld bereik gaat de wind me steeds meer parten spelen. De slechte nachtrust maakt dat ik me niet top voel en niet zo erg geniet. 

Op een kruispuntje waar ik mij probeer te oriënteren spreekt Ingrid me aan. Een half uurtje daarvoor hadden we mekaar heel snel gegroet op een moment dat de overweg net openging. Ze ging er vandoor als een speer op dat moment, ik was eerder een luie slak met mijn volgeladen fiets. Jawel naar Rome, dit is dag 10 op de fiets vertel ik haar. België? Daar ben ik al op vakantie geweest, niet met de fiets, met de auto zegt ze fiet. Dan wil ze alles weten over mijn fiets. Welke motor, sterkte van de batterij, mijn navigatie…Ze moet nu verder, het is al elf uur en de middag moet nog klaargemaakt. Dag Ingrid!

De fietspaden door de velden zijn bijzonder goed, voor de afdaling moet ik echter via de normale weg maar het is er erg kalm, weinig tot geen verkeer. Ik mag geruime tijd flink bergaf. 

Aan het standbeeld van het wasvrouwtje eet ik mijn tweede pistoletje.

Op een 10-tal km van mijn bestemming trekken de wolken weer samen en de eerste druppels vallen. Snel mijn jas aan. Toch niet droog thuis komen vandaag? 

Ergens moet ik de splitsing naar Dettingen nemen. Mijn navigatie weet het ook niet meer. Beetje verloren probeer ik uit te vinden hoe ik aan de overkant kom van het kluwen van wegen voor mij. Komt er een meneer in houthakkersvest met zijn fiets en karretje met lege bakken drank aan mijn zijde staan. Niet simpel hé zegt hij. Waar moet je naartoe? Goed volg me maar, ginder kunnen we via een tunnel, volg me maar. Ik rij behoedzaam achter hem aan. Aan de drankenhal slaat hij af en wenst me nog een goede reis. Nog acht km lichtjes bergop en bergaf, dat valt mee, maar de regen is nu wel echt weer een spelbreker. . 

Bij aankomst kan ik mijn fiets in het ene gebouw stallen, mijn kamer is in een ander gebouw, ongeveer 100 meter verderop. Het is een oud gebouw met een aantal kamers ,gedeelde badkamer, maar dat wist ik. Ik kleed me uit, leg me op bed en val in slaap. Het is drie uur.

Het is half vijf, het regent nog steeds. Morgen is het hier feestdag ( sacramentsdag) en het restaurant is toe, ontbijt gaat er wel zijn morgenochtend. Vlakbij is er een supermarktje. In de regen wandel ik er naar toe en koop wat om vanavond op mijn kamer te eten.

Mijn fietsbroek heb ik na de was op de radiator gelegd maar die warmt niet. Het zal drogen met de haardroger worden, dat is niet de eerste keer.

Slaapwel lieve vrienden, hopelijk lukt het me vannacht.

Dikke kus

Reinhilde

Foto’s

1 Reactie

  1. Margot Geebelen:
    29 mei 2024
    Wat 'n kanjer ben je toch Reinhilde ... ik duim alvast voor 'n goede nachtrust..
    Groetjes
    Margot