Dag 8 van Vendenheim (FR) naar Wolfach (DE)

Dag - 8 26 mei 2024 - van Vendenheim (FR) naar Wolfach (DE)

76,8 km - 550 hm

Aan mijn IKO vrienden,

Het kamertje in mijn hotel kan niet goed verduisterd worden maar dat vind ik niet erg, mijn slaapkamer thuis ook niet. De eerste zonnestralen ‘s morgens komen dan ook verwachtingsvol mijn gezicht strelen….zalig, zou dit een mooie dag kunnen worden?

Bij het ontbijt word ik door de receptionist van dienst hartelijk verwelkomd met een ‘ bonne fète maman’! Aha, moederdag hier? Ik vertel hem dat wij dat in België tweede zondag van mei vierden. Hier bij ons zegt hij, laatste zondag van mei. Je mag hem dus twee keer vieren lacht hij me toe. Ik bedenk me dat ik nog naar Zwitserland moet, door Liechtenstein en dan nog Italië…..wie weet, nog drie keer moederdag vieren? 

Het ontbijt is een buffet en diverse mensen sluiten aan. Ik kan wat brood en fruit smokkelen voor onderweg. 

Met mijn fiets die ik gisteren in de eetzaal mocht stallen moet ik nu voorbij een aantal tafels waar mensen zitten te ontbijten. Gelukkig neemt niemand me het kwalijk. Als mijn weer als een muilezel is volgepakt haal ik nog een stempel voor mijn boekje bij de receptionist die vol bewondering voor mijn tocht breed lachtend een stempel plaatst. Bon voyage! Opgewekt fiets ik dan de zon tegemoet. 

Het is nog frisjes en trek mijn fleece aan, die gaat echter na 5 minuten terug uit.

Al snel nader ik Straatsburg. De fietspaden zijn geweldig, alles goed aangeduid, veel volk onderweg. Er wordt op zondagochtend goed gesport rondom Straatsburg, de infrastructuur is er ook naar. Zouden de Europarlementariërs hiervoor ergens tussen zitten? Voorbij Straatsburg kom ik in de velden en zie de heuvels/bergen opduiken.

Waar ik precies Duitsland ben binnengereden weer ik niet, maar ineens zijn alle borden in het Duits, ik rij dus langzaamaan het zwarte woud binnen. 

Het is ontzettend mooi langs de Kinzig rivier en aangenaam fietsen. Temperatuur is perfect, geen wind, goed asfalt. Dit is gewoon heerlijk fietsen. Hier hou ik van, dit wou ik beleven, ik word er gelukkig van. Helemaal in het hier en nu geniet ik. Dit is wat een langeafstandsfietser gelukkig maakt, dit is wat een langeafstandsfietser nodig heeft. Althans, naar mijn bescheiden mening.

In de verte zie ik een groepje petanque spelen en breng hen een bezoekje. Ja, elke zondagochtend spelen ze. De gesprekjes verlopen niet erg vlot, ze zijn wel heel vriendelijk maar erg gefocust op hun spel. Blijkbaar ook een competitie aan de gang. Ik laat ze verder spelen, ze wuiven me wel na en wensen me verder een veilige reis.

Het blijft mooi en aangenaam fietsen. De wolkjes verzamelen zich hier en daar, ik heb een ogenblik wat angst dat het gaat regenen, maar neen hoor, het blijft helemaal droog en bereik zonder enig oponthoud mijn bestemming : Wolfach. 

Ik meld me aan in Hotel Hanoi. Een Vietnamees hotel/restaurant, beetje vergane glorie maar voor mij prima. Mijn fiets krijgt een veilige plek, mijn kamer ligt op het eerste verdiep. 

Ik voel me goed maar ik ben toch blij dat ik morgen een rustdag ga hebben. Mijn pees heeft die rust zeker nodig. Tijdens het fietsen heb ik er niet erg veel last van maar heb nu toch een zorgwekkend kloppend gevoel in mijn hiel. Dus rusten.

Slaapwel lieve vrienden,

Kus,

Reinhilde