Dag 19 - van Bergamo naar Bedizzole
6 juni 2024 - Padenghe sul Garda, Italië
Dag 19 - 6 juni 2024 - van Bergamo naar Bedizzole.
84,6 km - 520 hm
Lieve vrienden,
De wekker maakt me wakker om half acht. Goed geslapen dus. Nog een paar minuutjes denk ik bij mezelf, nog een paar minuutjes. Mijn pees is precies ok, mijn knie echter, voelt stram en stijf. Hopelijk betert dat als ik op de fiets zit.
Ik neem een verkwikkende douche en eet mijn broodje dat ik gisteren kocht. Dan maar alles inpakken zeker en de fiets de trap af krijgen. Neen, eerst goed insmeren want de zon straalt al en uv-index zal weer oplopen tijdens mijn route.
Mijn bagage draag ik alvast naar de lift….hm…wie weet past mijn fiets wel in de lift.
Ik herinner mij tijdens mijn tocht naar Santiago twee jaar geleden, dat ik mijn fiets ook in een lift gekregen heb, verticaal gepositioneerd. Als ik dat nu ook eens probeer? Toen had ik hulp, nu niet. Wie niet waagt….En ja hoor, het kostte me wat moeite, maar ik kreeg hem rechtop in de lift geplaatst. Deurke toe en hopla…naar beneden.
10.00h Ik zet mijn navigatie aan en de live tracker zodat mijn zonen en broer Marc me kunnen volgen. Moest er een noodgeval zijn, ze zouden precies weten waar ik ben.
Het is 22° en druk in Bergamo, toch zeker het stukje stadsdeel dat ik nog moet doorkruisen.
De batterij van mijn navigatie gsm houdt het meestal niet lang vol, die laad ik dan onderweg op met mijn powerbank. Tot gisteren ging dat prima, maar door de warmte was die oververhit en laadde niet meer op. Oppassen dus vandaag. Ik bind er een doekje om, letterlijk. Hopelijk helpt dat.
Mijn navigatie stuurt me alle kanten uit. Het is constant zoeken, terugrijden, lussen maken. Als ik zeg dat ik 100 keer van mijn fiets ben moeten afstappen is dat gene sikkepit overdreven. Ik verdwaal in de velden en tussen de wijnranken. Cross op onmogelijke baantjes en moet dan weer terug. Toch af een toe een behoorlijk fietspad maar dat verdwijnt dan weer ineens. Zoeken, zoeken..En denk je dat iets aangegeven is? Nada.
De straat is opgebroken, met planken een pad gemaakt voor de voetgangers…..toch met de fiets erover gemanoeuvreerd. Ze krijgen me niet klein!
Het is een doolhof om in Brescia te geraken. In een woonwijk ben ik ook weer het spoor kwijt. Een koppel dat juist vertrekt voor een wandeling ziet mijn frustratie en wanhoop. Ze helpen me de juiste weg terug te vinden. Helemaal uit België? Jaja. Ik mag een foto nemen en vraag hun namen : Salvatore en Rachelle. Dan kijkt de man me ineens met grote, starende ogen aan: hij slaat op zijn borst en zegt : Salvatore Adamo , we zingen samen een stuk uit Paola, het liedje van Adamo over onze koningin. We nemen hartelijk afscheid.
Mijn navigatie gsm geeft het op. Het doekje heeft dus niet geholpen. Ik moet nog 40 km!
Dan mijn andere telefoon maar, maar die kan ik niet bevestigen aan mijn stuur, dus die moet in mijn stuurtas. Spraaknavigatie dan maar opzetten. Absoluut niet optimaal maar een mens moet wat.
In Brescia is er t’een en t’ander te doen. Terwijl ik probeer uit te vinden wat de festiviteiten zijn, stopt er een koppel met fietsen naast mij. Naar Compostela? vraagt de man. Ik zie de schelp op je stuurtas. Neen zeg ik heel beleefd, dat deed ik twee jaar geleden, nu naar Rome! Waar ben je vertrokken? In België zeg ik heel fier. Dan kunnen we misschien Nederlands spreken vraagt de vrouw? Het zijn Karen en Paulus, een Nederlands koppel. Ze staan versteld, ze waren twee jaar geleden ook in Compostela, toen vertrokken vanuit Lissabon.
Goede reis nog!
Aan de toeristische dienst haal ik een stempel voor mijn boekje.
Als ik eindelijk voorbij Brescia ben zit het een beetje mee. Dan is het nog 20 km. De fietspaden zijn behoorlijk en ik kan eindelijk wat snelheid maken. Ik heb enorm veel tijd verloren met zoeken en ploeteren in de hitte. Gelukkig heb ik diverse malen water kunnen bijkopen en heb ik voldoende kunnen drinken. Koeken, vijgen, wortel en banaan gegeten!
Om half zes (7 en ½ uur onderweg) kom ik aan. De ontvangst is heel vriendelijk. Mijn fiets mag in goed gezelschap in de garage.
Ik blaas wat uit, douche en ga tegen zeven uur naar het restaurantje hier vlakbij.
Spaghetti a la pescatori! Heeft me heel goed gesmaakt.
Slaapwel lievev rienden,
Tot morgen.
3 Reacties
-
Laurette:6 juni 2024Tot morgen Reinhilde. Slaap zacht.
-
Monique:6 juni 2024Weer het bewijs ... vrouwen zijn praktischer dan mannen! 🤣
-
Martine:7 juni 2024Vandaag een nieuwe dag 🤗!!